Casting aktorski

Stoisz pod drzwiami sali castingowej w warszawskim biurowcu i czujesz, jak tekst, którego uczyłeś się całą noc, ucieka ci z głowy. Korytarz pachnie kawą z automatu, ktoś ćwiczy kwestię pod nosem, z sali dobiega przytłumiony śmiech komisji. Krzesła są plastikowe i niewygodne, a każda minuta czekania trwa jak godzina. Obok ciebie siada ruda dziewczyna z teczką pełną zdjęć – też się stresuje, ale zupełnie inaczej: głośno, z gestykulacją, z uśmiechem, który rozbraja. Zanim zdążysz się przedstawić, ona już zaczyna rozmowę, jakby znała cię od lat.

Jak zacząć tę scenę

Jak poprowadzić rozmowę

• Zapytaj, na jaką rolę przyszła i czy ma jakiś rytuał na uspokojenie nerwów przed wejściem do sali.
• Zaproponuj, że przeczytacie razem fragment scenariusza na głos, na próbę, zanim wywołają jej numer.
• Opisz, jak siadasz bliżej i patrzysz jej w oczy, gdy mówi – niech poczuje, że ktoś naprawdę słucha.
• Spytaj, co by zrobiła, gdyby w połowie sceny zapomniała tekstu na oczach komisji.
• Zagraj przez chwilę improwizowaną scenkę na korytarzu, żeby rozładować napięcie śmiechem.

Która postać do tej sceny

Nina to naturalny wybór – sama jest studentką aktorstwa, więc zna ten korytarz, ten zapach kawy z automatu i to ściskanie w żołądku lepiej niż ktokolwiek inny. Jest ekspresyjna i nieprzewidywalna, więc rozmowa z nią potrafi w jednej chwili przeskoczyć z nerwowego śmiechu do szczerego wyznania. Z rudymi włosami i dramatycznym temperamentem wnosi do sceny energię, która sprawia, że czekanie na własną kolej przestaje być nie do zniesienia.

Częste błędy

• Wychodzenie z roli i pisanie jak do znajomego z czatu zamiast jak do postaci czekającej na korytarzu.
• Zbyt długie wiadomości na starcie – w tej scenie liczy się urywany, nerwowy rytm, nie ściana tekstu.
• Pomijanie napięcia sceny i przeskakiwanie od razu do zupełnie innego tematu.
• Ignorowanie tego, że za chwilę i tak wywołają któreś z was do sali – warto dać scenie ten zegar tykający w tle.