Na czym polega
Osoba na dole leży na brzuchu, ale unosi górną część ciała, opierając się na przedramionach, podobnie jak w pozycji jogi o tej samej nazwie. Druga osoba klęczy za nią albo nad nią, blisko jej ciała. Uniesienie górnej części ciała zmienia kąt w porównaniu do leżenia w pełni płasko i daje osobie na dole trochę więcej swobody ruchu górną częścią tułowia.
To ułożenie łączy bliskość pozycji na brzuchu z odrobiną aktywności, bez pełnego podparcia na kolanach i dłoniach jak w pozycji na pieska.
Dla kogo i kiedy
Dobra dla par, które chcą bliskiego, niewymagającego kontaktu, ale z odrobiną więcej swobody niż leżenie w pełni płasko. Sprawdza się na spokojniejszy moment, w którym nikt nie chce podpierać się na kolanach i dłoniach przez dłuższy czas.
Plusy i minusy
Plusy
- Niewielkie obciążenie dla rąk w porównaniu do pozycji na pieska.
- Bliski, niski kontakt ciałem.
- Łatwa do utrzymania przez dłuższy czas.
Minusy
- Ograniczony kontakt wzrokowy.
- Mniejsza swoboda ruchu niż w pozycjach z pełnym podparciem na rękach.
- Przy długim opieraniu się na przedramionach mogą zmęczyć się barki.
Jak zrobić to wygodnie
Poduszka pod biodrami osoby na dole dodaje komfortu i lekko zmienia kąt wejścia, podobnie jak w pozycji na brzuchu. Jeśli barki zaczynają się męczyć od opierania na przedramionach, krótka zmiana ułożenia na chwilę w pełni płaskie leżenie daje odpoczynek bez przerywania całej bliskości. Druga osoba powinna kontrolować własny ciężar, żeby nie obciążać zbyt mocno pleców partnera.
Warianty
Dla w pełni rozluźnionego ułożenia bez podpierania się wróćcie do pozycji na brzuchu. Jeśli chcecie więcej aktywności i podparcia na kolanach, naturalnym krokiem jest pozycja na pieska.
Bezpieczeństwo
Jeśli barki albo kark zaczynają boleć od opierania się na przedramionach, warto zmienić ułożenie, zamiast kontynuować w dyskomforcie. Osoba na górze powinna pamiętać, żeby nie przenosić całego swojego ciężaru na partnera. Zabezpieczenie działa tu tak samo jak w innych pozycjach.
